- Image via Wikipedia
Vier maanden geleden meldde mijn favoriete nieuwssite De Speld dat de PVV uit de onderhandelingen over een nieuw kabinet was gestapt. Dat was raar, want de verkiezingen waren nog niet eens geweest.
Gelukkig stond onderaan het bericht van de satirische website de reden voor de verwarring: men had per ongeluk alvast een artikel van 28 juli 2010 geplaatst.
Vandaag is het dan echt 28 juli. De realiteit is net andersom: Wilders mag deze week voor het eerst serieus meepraten over regeringsdeelname.
Dat heeft een tijdje geduurd. Het heeft het CDA een kleine twee maanden gekost om daar aan te willen.
Persoonlijk denk ik dat de kans groot is dat het kabinet met VVD, PVV en CDA er daadwerkelijk komt. Ik ken veel mensen die voorspelden dat het Paars-plus werd. Dat waren niet toevallig ook de mensen die Paars-plus wílden. Maar goed, de verschillen tussen de rechtse ‘liberalen’ van de VVD en de linkse ‘liberalen’ van GroenLinks zijn nu eenmaal behoorlijk extreem.
Wilders is vastbesloten om te gaan regeren. Hij zal zijn huid niet meer zo duur verkopen als hij van tevoren riep. Het opvallendste voorbeeld is het daags na de verkiezingen laten vallen van zijn ‘breekpunt’: de AOW-leeftijd.
Eerst wilde het CDA niet regeren met VVD en PVV, de PvdA niet met VVD en CDA en de VVD niet met PvdA, D66 en GroenLinks. Nu komt die eerste coalitie toch dichtbij. Pure tijdverspilling.
Michiel
/ 28/07/2010Het maakt allemaal deel uit van het politieke rondedansje. Natuurlijk ging het zoals het ging: VVD kon niet anders dan Pplus afwijzen, CDA kon niet anders dan zich in verkenningen afzijdig houden, en PVV (net als het gros van hun stemmers, overigens) kan nooit iets anders dan de verongelijkte kleuter uithangen. Voor de vorm verspeelde VVD tijd met Pplus om de schijn op te houden. Pyrrusoverwinning als je het mij vraagt.
Voor de rest van de linkse partijen (behalve misschien PvdA) is dit ideaal: vrij schieten op een uiterst verzwakte coalitie met 1 zetel meerderheid. Ze kunnen er met twee benen in, vooral omdat er 0,0 reden is om te hopen dat er heel veel overlappende belangen zijn.
Wie zichzelf ‘linksliberaal’ noemt en blij zou zijn met Pplus, is denk ik wat naïef.
Geert
/ 28/07/2010‘linksliberaal’ wat een verschikkelijke term, dan prefereer ik toch sociaal liberaal. Dat dekt denk ik beter de lading van de stroming: Streven naar emancipatie van de economisch ‘zwakken in de samenleving’, maar tegelijkertijd een groot vertrouwen hebben in vrijemarktwerking en het bedrijfsleven. Sociaal liberalen die hopen op Pplus naïef? Ligt eraan waar je op hoopt, hoop je op sociaal liberaal beleid of een sociaal liberal overwinning bij de volgende verkiezing. Regeringspartijen verliezen over het algemeen stemmersaandeel, als dat een reden is om niet blij te zijn met mogelijke regeringsdeelname, dan kan je als partijaanhanger nooit blij zijn.
Maar 1 juli was de deadline, toch? Ik vrees dat politieke partijen niet eerlijk genoeg zijn om snel te kunnen onderhandelen. Er zal altijd eerst nog wat toneelgespeeld moeten worden. CDA, VVD + PVV? Het zou kunnen, ik geef het echter geen hoger slagingspercentage dan 50%. Een minderheidskabinet CDA+VVD, met gedoogsteun van de PVV heeft denk ik een hogere kans van slagen, maar eer dat daar formeel over onderhandeld gaat worden… Ik vrees dat we eerst nog langs een PvdA, CDA, SP en Groenlinks onderhandelingsronde moeten, eer dat we daar aan toe komen.